Kendi Yolculuğuma Çıkışım ve Sanatçının Yolu.
Yıllar önce kendi farkındalık yolculuğuma çıktım. Hayatımda belirleyici, çok keskin olaylar yaşadım. Ameliyatlar… Uzun yıllar yürüyemediğim zamanlar… Babamın ölümü… Ekonomik kayıplar… Bir ülkeden göç etmek… Ve daha niceleri. Tüm bu yaşadıklarımın içinde, herkes gibi ben de varoluşsal sancılar...
Çocuklar En Dürüst Şeyi Söyler — Yeter ki Dinlemeye Cesaret Edelim.
Bir okulu gerçekten geliştirmek istiyorsak, genelde ilk refleksimiz şuraya bakmak oluyor: Yeni programlar. Yeni modeller. Dış danışmanlar. Akademik araştırmalar. Ama çoğu zaman en güçlü veri, gözümüzün önünde duruyor: Öğrencilerin kendisi. Çocuklar, iyi öğretimi de sağlıklı okul kültürünü de...
Duygusal Çeviklik: Kırılganlığımızla Var Olmak
Birkaç gün önce Susan David’in TED konuşmasını dinledim. Konuşmasının başında paylaştığı bir kelime var: Sawubona. Zulu dilinde “Seni görüyorum ve seni görerek varlığa getiriyorum” anlamına geliyor. Ne kadar güçlü bir ifade, değil mi? Bu kelime üzerine düşündükçe şunu fark ettim: Çoğumuz hayatın...
Her Gün Yürüyüş Yapar mısınız?
Peki, yürüyüş yapmayı sever misiniz? Ben çok severim. Hem de deli gibi, tutkuyla severim. Genellikle her akşam günbatımı saatinde çıkarım yürüyüşe. Öyle güzel batar ki güneş, bizim oralarda böyle güzel olmaz dedirtir. Sabahları yürümeyi de çok severim. Ancak sabah saat altıda mesaim başlıyor...
05 Aralık: Yas ve Kutlama Bir Arada
05 Aralık, benim için özel bir gün. 2015’te, hayatımın en değerli insanı olan babamı kaybettim. O günden beri her 05 Aralık, babama adanmıştır. O gün, onunla baş başa kalırım. İçimden onunla konuşur, geçen yıl neler yaşandığımı anlatırım. Ağlarım, bazen sessizce, bazen hıçkırarak… Ama hep özlemle...
Bir Hikaye, Bir Bakış Açısı
Ünlü ressam Chuck Close birçok öğretmeni ve sınıf arkadaşı tarafından miskin olarak görülürdü. Arkadaşlarının onu miskin olarak görmesinin nedeni sporda hatta en temel sokak oyunlarında bile, kötü olmasıydı. Sınavlardan düşük puan alması ve sınavlarını nadiren bitirmesi nedeniyle öğretmenleri de...